بی تاب خوابهایت می شوم

بی تاب خوابهایم می شوم

بی تاب لحظه هایی که مرا به نام می خوانی

بی تاب آغوشت

بی تاب نیشت

نوشت

لبان عشوه فروشت

یه اعتراف بکنم؟

گر چه مستوجب صد گونه جفایی بازآ...

نیای دق میکنم گفته باشم...

نمیدونم جمله از کی بود ولی مضمونش یادمه: از دردی گریسته ام که از آن خودم نیست...این الان حال و روز منه

کلبه های کنار برکه را دیده ای

یا کلبه های بالای کوهستان را

همان جاهایی که دلت که میگیرد

دوست داری فرار کنی به آرامشش

به خلوتش

به تنهایی اش

دلم گرفته است

و من فرار کرده ام به اینجا

به خانه ایی که یادگار توست

تویی که ندیده مهربان من بوده ای

تنهایم نگذار